Αποπληξία Υπόφυσης
Ασθενής 71 ετών με ιστορικό χειρουργηθέντος αδενώματος υπόφυσης προ ετών, εισήχθη στη νευροχειρουργική κλινική ως πάσχων από έκπτωση της οπτικής οξύτητας και οφθαλμοκινητικές διαταραχές(πάρεση κοινού κινητικού νεύρου αριστερά.
Η μαγνητική τομογραφία υπόφυσης που έλαβε χώρα ανέδειξε ευρήματα συμβατά με αποπληξία υπόφυσης(εξεργασία με αιμορραγικά στοιχεία, ενδο-υπερεφιππιακή, με πλαγίωση στον αριστερό σηραγγώδη κόλπο).
Ο ασθενής εισήχθη στο χειρουργείο όπου, υπό γενική αναισθησία, και τη χρήση νευροπλοήγησης, υπεβλήθη σε υποχείλιο -διασφηνοειδική εκτομή της εξεργασίας.
Εντύπωση ολικής αφαίρεσης.
Η ιστολογική εξέταση ανέδειξε ευρήματα συμβατά με αποπληξία υπόφυσης(ιστολογικά χαρακτηριστικά εμφράκτου και αιμορραγίας επί προυπάρχοντος αδενώματος υποφύσεως).
Η μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς ήταν ομαλή.
Εξήλθε της κλινικής τη 2η μετεγχειρητική ημέρα, σε πολύ καλή γενική κατάσταση, με αγωγή και οδηγίες.
Μετά την πάροδο τεσσάρων εβδομάδων ο ασθενής παρουσίασε πλήρη αποκατάσταση της πάρεσης του κοινού κινητικού νεύρου-σαφή βελτίωση της οπτικής οξύτητας.
Αποπληξία της Υπόφυσης: Οι κλινικές εκδηλώσεις της αποπληξίας της υπόφυσης μπορεί να κυμαίνονται από ήπια συμπτώματα μέχρι πολύ σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή των ασθενών. Αυτό το κλινικό σύνδρομο έχει αιφνίδια έναρξη, αρχικά με κεφαλαλγία, και στη συνέχεια, μετά από χρονικό διάστημα ωρών ή ημερών, με την εμφάνιση των λοιπών κλινικών εκδηλώσεων(έκπτωση οπτικής οξύτητας, οφθαλμοκινητικές διαταραχές και άλλα). Συνήθως εξελίσσεται πλήρως σε διάστημα ωρών έως και δύο -2- ημερών.
Η αιτία της κεφαλαλγίας δεν είναι απολύτως σαφής , αν και πιστεύεται ότι οφείλεται είτε στην πίεση του διαφράγματος της υπόφυσης είτε στον μηνιγγικό ερεθισμό που λαμβάνει χώρα.
Οι στόχοι της χειρουργικής επέμβασης είναι δύο: α) η αποσυμπίεση αρχικά των γειτονικών-σημαντικών νευρικών δομών και ενδεχομένως η ολική αφαίρεση της βλάβης και β) η λήψη ιστού για παθολογοανατομική εξέταση.
Όσον αφορά την πρόγνωση των ασθενών μετά από διασφηνοειδική επέμβαση , μπορούν να ειπωθούν τα εξής: α) η πρόγνωση των οπτικών διαταραχών σχετίζεται άμεσα τόσο με τη σοβαρότητα της κατάστασης όσο και με τη χρονική στιγμή που λαμβάνει χώρα η επέμβαση και β) η μεμονωμένη πάρεση του κοινού κινητικού νεύρου εμφανίζει εξαιρετική πρόγνωση, είτε με συντηρητική είτε με χειρουργική θεραπεία(διασφηνοειδική εκτομή), σε ποσοστό πάνω από 91% .
Συμπερασματικά θα λέγαμε τα εξής : α) η αποπληξία της υπόφυσης είναι μία εν δυνάμει επικίνδυνη κατάσταση, β) οι ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης είναι η διαταραχή του επιπέδου συνειδήσεως καθώς επίσης και οι oπτικές/ οφθαλμοκινητικές διαταραχές, γ) η διασφηνοειδική προσπέλαση αποτελεί την τυπική χειρουργική προσέγγιση της αποπληξίας της υπόφυσης, δ) σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις διακρανιακές προσπελάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν, ε) συνοδός υδροκεφαλία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τοποθέτηση εξωτερικής κοιλιακής παροχέτευσης(EVD), στ) τονίζεται ότι πριν από οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση, ιδίως στα ηλικιωμένα άτομα, θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια επίτευξης της ομοιόστασης/ισσορροπίας του ύδατος και του άλατος του οργανισμού και η)γνωστά προλακτινώματα, επί απουσίας σημαντικών πιεστικών φαινομένων των γειτνιαζουσών ανατομικών δομών, μπορούν να αντιμετωπιστούν ικανοποιητικά με φαρμακευτική αγωγή(Βρωμοκρυπτίνη).
