Κρανιοφαρυγγίωμα

Ασθενής ετών 44, με ατομικό ιστορικό θυρεοειδοπάθειας υπό αγωγή, εισήχθη στη Νευροχειρουργική κλινική ως πάσχουσα από εξεργασία στην περιοχή του εφιππίου.

Το ιστορικό της ασθενούς αρχίζει προ μηνών με αναφερόμενες διαταραχές οράσεως.

Στο πλαίσιο διερεύνησης της ασθενούς, αυτή υπεβλήθη σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου-υπόφυσης και οφθαλμολογική εξέταση(οπτική οξύτητα ΔΟ: 1/40, AO:1/20).

Κατά την εισαγωγή της η ασθενής είναι εν εγρηγόρσει, προσανατολισμένη σε χώρο, χρόνο και στοιχεία ταυτότητας, χωρίς εμφανή παθολογικά ευρήματα εκ των κρανιακών νεύρων και των μακρών οδών. Εξαίρεση η σημαντικού βαθμού έκπτωση οπτικής οξύτητας ΔΟ: 1/40, ΑΟ: 1/20.

Η μαγνητική τομογραφία της υπόφυσης ανέδειξε εξεργασία στην περιοχή του εφιππίου με υπερεφιππιακή και σαφή πιεστικά φαινόμενα επί του οπτικού χιάσματος.

Υπό γενική αναισθησία, τη χρήση νευροπλοήγησης και ηλεκτροφυσιολογική παρακολούθηση, η ασθενής εισήχθη στο χειρουργείο όπου υπεβλήθη σε πτεριονική(extended) δεξιά κρανιοτομία-αφαίρεση της εξεργασίας.

Τα στάδια της χειρουργικής επέμβασης είχαν ως εξής:

1) πτεριονική(extended) δεξιά κρανιοτομία/επιπλέον αφαίρεση τμήματος του ''orbital plate'' του μετωπιαίου οστού με στόχο την μειωμένη έλξη της βασικής επιφάνειας του μετωπιαίου λοβού δεξιά και, απώτερο στόχο, την προσέγγιση της βλάβης και από την υπομετωπιαία οδό. Στρατηγική προσέγγισης της βλάβης μέσω δύο οδών, υπομετωπιαία και πλάγια(μέσω της extended πτεριονικής κρανιοτομίας),

2) ήπια έλξη της βασικής επιφάνειας του μετωπιαίου λοβού δεξιά που οδηγεί στην αναγνώριση του σύστοιχου οπτικού νεύρου,

3) ανατομικός διαχωρισμός του σύστοιχου οπτικού νεύρου της σύστοιχης έσω καρωτίδας και των τελικών κλάδων αυτής(πρόσθια και μέση εγκεφαλικής αρτηρία),

4) αναγνώριση του αριστερού οπτικού νεύρου και της σύστοιχης έσω καρωτίδας,

5) παρακέντηση του κυστικού τμήματος της εξεργασίας που οδηγεί στη βελτίωση των χειρουργικών συνθηκών,

6) αναγνώριση της αριστερής πρόσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας καθώς επίσης, της πρόσθιας αναστομωτικής αρτηρίας και του τελικού πετάλου(lamina terminalis) της 3ης κοιλίας,

7) ανατομικός διαχωρισμός της εξεργασίας από της κάτω επιφάνεια του οπτικού χιάσματος,

8) αναγνώριση του μίσχου της υπόφυσης που περικλείεται σαφώς από το συμπαγές τμήμα της εξεργασίας με φορά προς το έδαφος της 3ης κοιλίας και

9) διατομή του μίσχου της υπόφυσης(είχε προηγηθεί ενημέρωση της ασθενούς και των οικείων αυτής προεγχειρητικά για το ενδεχόμενο αυτό) και ακολούθως ανατομικός διαχωρισμός και αφαίρεση του συμπαγούς τμήματος της εξεργασίας.

Εντύπωση ολικής αφαίρεσης.

Χειρουργικός χρόνος 9 ώρες.

Η μετεγχειρητική πορεία της ασθενούς ήταν ομαλή.

Εξήλθε τη 3η μετεγχειρητική ημέρα, σε πολύ καλή γενική κατάσταση, άριστη νευρολογικά, με αγωγή και οδηγίες από ενδοκρινολόγο(θεραπεία υποκατάστασης).

Η παθολογοανατομική εξέταση ανέδειξε ευρήματα συμβατά με κρανιοφαρυγγίωμα.

Νέα οφθαλμολογική εκτίμηση που έλαβε χώρα τρεις -3- εβδομάδες μετά, ανέδειξε τα εξής: οπτική οξύτητα AO: 9/10, ΔΟ: 9/10.